Sadakadapahana lub kamień księżyca został zidentyfikowany jako znacząca cecha rzeźby królestwa Anuradhapura. Sandakadapahana jest kamienną płytą lub pierwszym kamiennym krokiem prowadzącym do pozostałych kroków ze schodów. Po obu stronach Sadakadapahany są dwie inne kamienne płyty i nazywane są „Korawakgala”, Mura Gal ”lub kamienie strażnicze po obu stronach Sadakadapahana i Korawakgala.
Te wspaniałe dzieła naszej starożytnej rzeźby są widoczne w większości starożytnych świątyń buddyjskich w Srilanka
Nazwa „Sadakadapahana” lub kamień księżyca jest używana do tej starożytnej cechy rzeźby, ponieważ została zaprojektowana na kamiennej płycie, która została utworzona jako półksiężyc. Uważa się, że wcześniej ci Sandakadapahana, Muraga i Korawakgala zostały wykute z drewna. Ale, ponieważ drewno jest poddawane rozkładowi z czasem, później zostały wykute z kamienia. Istnieją dowody archeologiczne, aby udowodnić, że początkowo te Sandakadapahana, Muragala i Korawakgala zostały wykute na drewnie lub kamieniu w bardzo prosty sposób bez dewokaratu i skomplikowanego projektu. Ruiny z nich można odkryć z Anuradhapury i innych starożytnych świętych miejsc.
Jak zawsze jest oczywiste, że w siódmym, ósmym i dziewiątym wieku zostały one zaprojektowane z atrakcyjnym i misternym designem. Po pierwsze, połowa kwiatu lotosu została wyrzeźbiona. Następnie widać zdjęcia pnączy, płatków, słonia, konia, lew i byka.
„Sadakadapahana” lub kamień księżyca jest uważany za precyzyjne stworzenie starożytnej sztuki rzeźby na Srilance. Około szóstki można je zobaczyć w Anuradhapura. Starożytni rzeźbiarze Singhala pokazali swoje umiejętności, rzeźbiąc obrazy zwierząt i innych rzeczy, zapewniając ich naturalny wygląd.
Najlepszy kamień księżyca lub Sandakadapahana, który został zaprojektowany podczas królestwa Anuradhapura, można zobaczyć w miejscu zwanym „Biso Maligaya” (pałac królowej) w Anuradhapurze. W tym Sadakadapahana, w pierwszym zewnętrznym półkuli, płatki lub palapethi 'są wyrzeźbione. Następnie wyświetlana jest odwracająca postawa czterech rodzajów zwierząt, słonia, konia, lew i byka. Następnie następuje wzór pnącza. Następnie wyświetlana jest linia łabędzi, która noszą lotosy w swoich dziobkach. Następnie następuje kolejny wzór pnącza, a następnie ponownie płatki lotosów. Na środku półkula wyświetlany jest kwiat lotosu.
Można to opisać jako doskonałe stworzenie sztuki rzeźby naszych przodków.
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.